Máxima's armbanden: herinneringen om haar pols

In dit artikel:

Koningin Máxima draagt tijdens werkbezoeken en officiële gelegenheden zelden alleen koninklijke erfstukken; haar polsen tonen vooral sieraden uit haar eigen verzameling — van diamanten en vintage goud tot een goedkoop katoenen touwtje. Sinds haar intrede in het Nederlandse koningshuis breidde haar juwelenkistje snel uit: veel stukken zijn geschenken van prins Willem‑Alexander of van vrienden en kennissen uit haar Argentijnse en Griekse kring, veelal aangeschaft via juwelier Steltman in Den Haag.

Waar vroeger op het hof één subtiel armbandje per keer de norm was, koos Máxima al snel voor het tegenovergestelde: meerdere armbanden tegelijk, vaak naast elkaar gedragen en soms zelfs gecombineerd met extraverte hoofdjuwelen. Sentiment en symboliek wegen zwaarder dan strikte etiquette; een diamantarmband van haar trouwdag blijft waardevol, maar een rood‑wit martaki‑touwtje uit de zomer van 2023 draagt ze even trots — ook op Prinsjesdag. Dat simpele bandje verwijst naar een Grieks gebruik en heeft volgens verschillende tradities beschermende of helende betekenissen.

Veel van Máxima’s armbanden dragen persoonlijke verhalen. Voor haar veertigste liet Willem‑Alexander een goudschakelarmband maken met vijf grote edelstenen: geboortestenen van het koninklijk gezin, inclusief Amalia’s topaas met haar naam gegraveerd. Andere stukken bevatten initialen van gezinsleden, naamplaatjes van haar dochters of subtiele blauwe oogjes (waarschijnlijk Grieks van oorsprong). Een armband met de omtrek van Argentinië en ontwerpen van Argentijnse en Griekse ontwerpsters tonen haar blijvende band met haar geboorteland en sociale netwerk.

Naast persoonlijke bestellingen heeft Máxima een voorliefde voor zowel moderne als vintage ontwerpen. Ze draagt bredere armbanden met meerdere rijen parels of edelstenen die haar slanke polsen flatteren, maar steelt ook graag een klassieker: een gouden Cartier‑armband met olifanten uit de jaren zestig, vermoedelijk afkomstig via prinses Christina. Vriendinnen en dochters voegen telkens nieuwe, vaak speelse exemplaren toe — van kralenarmbandjes in haar jeugd tot nu luxe gravures als ‘best mom ever’.

Designers die haar voorkeur genieten, zijn onder anderen Marianna Lemos (moderne, opvallende stukken) en Lisi Fracchia (Argentijnse juwelen). Sommige armbanden werden aanvankelijk verkeerd geduid — een stuk met prinsesennamen werd bijvoorbeeld onterecht aan een Argentijnse president toegeschreven, terwijl het in feite uit Máxima’s Griekse vriendenkring kwam.

Kortom: Máxima bouwde een eclectische, kostbare en emotioneel geladen armbandenverzameling die haar leven en relaties weerspiegelt. Waar het hoftradities kent van ingetogenheid, omarmt zij juist het motto ‘less is a bore’: veel en betekenisvol dragen, los van prijs of protocol.